عصر تنهایی آدمها,
عصر بیگانگی من با تو,
عصر بیگانگی ما با هم,
عصر ماتم زدگی , ماتم مادرها
عصر رفتنهای بی برگشتن
عصر غربتهای بی پایان
عصر شب , عصر فاحشگی , عصر مردان بد , عصر بد , عصر بیماری
عصر شب , عصر بیحو صلگی , بیکاری
عصر بازار دلالان عاشق
عصر کشتار و اعدام
عصر تبعید و محبس
عصر خون و خونابه
عصر شب , عصر بد.
دل به افسانه فرهاد سپردن دردی ست,
کوه از کوهکنان بیزار است,
تک گل وحشی وحشت زده کوهستان , تیشه بی فرهاد است.
زندگی را دیدی گفت که من دلالم
در بدر در پی بدبختیها می گردید
تا اسارت بخرد.
راستی را دیدی که گدایی می کرد
و فریب را که خدایی می کرد.
قفلها واسطه اند,
قفلها رابطه اند,
قفلها فاحشه اند,
قفلها فاسق شرعی در و دیوارند.
راستی فاحشه ها هم گاهی حق دارند,
راستی واسطه ها هم گاهی حق دارند,
راستی رابطه ها هم گاهی حق دارند.
رمز آزادی در چنبر هر زنجیری ست,
قفل هم امیدیست,
قفل یعنی که کلیدی هم هست,
قفل یعنی که کلید.
جای خالی عینک مادربزرگ , کوله باری از اندوه های کلافه,
انبوه عکسهای رنگ پریده , انبوه خاطرات گرد گرفته,
عکسی از جوانیهای پدر و مادر , که دیگر جوان نیستند,
آینه ای که به تو می گوید : تو آن کاهی که پرنده به منقار میبرد
و تصویری که به تو میگوید : گذشته چیزی نیست , جز عبور خاطره از ذهن,
اینست زندگی.
پایی برای گریختن , دستی برای دادن,
زخمی در روح , روحی در آتش,
دستی از دور دست , که برای پاشیدن نمک بر روی زخم دراز میشود ,
گاهی غنیمت است.
گاهی غنیمت است زخم,
گاهی غنیمت است نمک,
اینست زندگی.
عمری بنام رنج,
رنجی بنام عمر,
عمری بنام کینه,
مرگهای پیگیر و گورکنهای غافلگیر,
اینست زندگی.
ما می رویم و همیشه کاری ناکرده می ماند,
ما می رویم و همیشه کفشهای ما بر جای می ماند,
ما می رویم و چیزی هست که ما را ادامه می دهد (زندگی , زندگی , زندگی)
چیست زندگی؟چیست؟
زندگی , اتفاقی است که ابلهی آنرا تکرار می کند
و این زندگی است که در تاریکی کور میشود
و این آرزوست که با پاهای زخمی دور میشود.
آری اینست زندگی.